نیمه رمضان

روایت صحنه

سالن بزرگ پر از شاعران. آقا در صدر نشسته. یک شاعر پشت می‌کروفون شعر می‌خواند. بقیه گوش می‌دهند. کادر کوچک: آقا لبخند می‌زند.

آیهٔ این قصه

كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِي السَّمَاءِ ﴿٢٤﴾

﴿ابراهیم/۲۴﴾